Η νέα ανακοίνωση της Συμπαράταξης Λαρισαίων επιβεβαιώνει αυτό που έγινε σαφές στο Δημοτικό Συμβούλιο: πίσω από τη θορυβώδη επίκληση της «ενημέρωσης» επιχειρείται να κρυφτεί η απουσία μιας καθαρής πολιτικής θέσης για τη νέα σύμβαση συντήρησης του πρασίνου.
Ας ξεκινήσουμε από τα απλά.
Η Συμπαράταξη ισχυρίζεται ότι η Δημοτική Αρχή «αρνείται πεισματικά» να δώσει στοιχεία.
Πότε ακριβώς τα ζήτησε;
Πότε απευθύνθηκε στην αρμόδια υπηρεσία; Πότε ζήτησε ενημέρωση από τον αρμόδιο αντιδήμαρχο; Ποια συγκεκριμένα στοιχεία ζήτησε και ποιος αρνήθηκε να της τα δώσει;
Για άλλα ζητήματα, όπως το ΕΑΚΛ, γνώριζε πολύ καλά να αναζητήσει ενημέρωση από τους αρμόδιους. Για μια υπόθεση όμως που εδώ και ημέρες παρουσιάζει ως «σύμβαση 7,5 εκατομμυρίων», δεν έκανε το παραμικρό.
Και τώρα εμφανίζει ως «άρνηση ενημέρωσης» μια ενημέρωση που ουδέποτε ζήτησε από τους αρμόδιους.
Αυτό είναι η προσχηματική επίκληση της «θεσμικής ευαισθησίας».
Κάθε δημοτικός σύμβουλος έχει δικαίωμα να ενημερώνεται, να ζητά στοιχεία, να ασκεί έλεγχο και να θέτει ερωτήματα.
Άλλο όμως το δικαίωμα ενημέρωσης και άλλο η αποφασιστική αρμοδιότητα κάθε θεσμικού οργάνου.
Ο νέος νόμος προβλέπει ειδικά για συγκεκριμένες υπηρεσίες, μεταξύ των οποίων και η συντήρηση του πρασίνου, προηγούμενη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου με συγκεκριμένο περιεχόμενο. Η αναλυτική μελέτη, οι τιμές μονάδας και οι όροι της διακήρυξης εξετάζονται και εγκρίνονται στο επόμενο θεσμικό στάδιο, από τη Δημοτική Επιτροπή.
Και εδώ γεννάται ένα απλό ερώτημα:
Αν ένα Δημοτικό Συμβούλιο δεν μπορεί, κατά τη νέα θεωρία της Συμπαράταξης, να θεωρείται επαρκώς ενημερωμένο χωρίς να συζητήσει αναλυτικά μελέτες, τιμές και τεύχη διαγωνισμού, τι συμβαίνει με τα μεγάλα έργα εκατομμυρίων ευρώ, για τα οποία ο νόμος δεν προβλέπει αντίστοιχη προηγούμενη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου;
Είναι τότε οι δημοτικοί σύμβουλοι «ανενημέρωτοι»;
Ή πρέπει, στο όνομα μιας δήθεν «θεσμικής» ευαισθησίας, να εφευρίσκουμε διαδικασίες διαφορετικές από αυτές που ορίζει ο νομοθέτης;
Γιατί υπάρχει ένα σημείο όπου η επίκληση της θεσμικότητας κινδυνεύει να μετατραπεί στο ακριβώς αντίθετό της.
Και υπάρχει, βέβαια, το παρελθόν.
Οι θεσμικές ευαισθησίες έχουν αξία όταν ισχύουν πάντα. Όχι όταν αλλάζουν μαζί με τα έδρανα.
Όταν η Συμπαράταξη διοικούσε τον Δήμο, μελέτες και διακηρύξεις έργων, προμηθειών και υπηρεσιών εκατομμυρίων ευρώ εγκρίνονταν από την τότε Οικονομική Επιτροπή, όπως προέβλεπε η νομοθεσία. Δεν απαιτούσαν τότε να έρχονται στο Δημοτικό Συμβούλιο οι αναλυτικές τιμές και τα τεύχη των διαγωνισμών.
Και υπάρχουν δύο παραδείγματα που δεν επιδέχονται υπεκφυγές:
Η σύμβαση για το το πράσινο το 2021, επί δικής τους θητείας. Η διακήρυξη και οι όροι της εγκρίθηκαν από την Οικονομική Επιτροπή. Ήταν τότε «ανενημέρωτοι» οι δημοτικοί σύμβουλοι, επειδή τα νούμερα δεν ήρθαν στο Δημοτικό Συμβούλιο;
Η σύμβαση για το πράσινο το 2024. Η διακήρυξη και οι όροι εγκρίθηκαν ομόφωνα, από τη Δημοτική Επιτροπή, χωρίς να απαιτηθεί αναλυτική συζήτησή τους στο Δημοτικό Συμβούλιο. Τότε γιατί δεν υπήρχε η ίδια «θεσμική ευαισθησία»;
Τι άλλαξε σήμερα; Η θεσμική διαδικασία ή η θέση της Συμπαράταξης στα έδρανα του Δημοτικού Συμβουλίου;
Και τώρα ας μιλήσουμε επιτέλους για το πράσινο.
Στο Δημοτικό Συμβούλιο ακούστηκαν τα πάντα. Από το Δημοτικό Ωδείο μέχρι την Οικία Αλεξάνδρου και από την Εμποροπανήγυρη μέχρι τις παιδικές χαρές.
Ένα πράγμα δεν ακούστηκε: η θέση της Συμπαράταξης για τη σύμβαση πρασίνου.
Και ούτε στη νέα ανακοίνωσή της υπάρχει.
Θέλει ή δεν θέλει τη νέα σύμβαση;
Συμφωνεί ή διαφωνεί με τη μεγαλύτερη έκταση που προβλέπεται να καλύπτεται;
Πόσο θεωρεί ότι πρέπει να κοστίζει το συγκεκριμένο φυσικό αντικείμενο;
Πού ακριβώς διαφωνεί και τι προτείνει;
Γιατί είναι εύκολο να επαναλαμβάνεται παραπλανητικά ένας αριθμός. Δυσκολότερο είναι να εξηγηθεί τι ακριβώς προτείνεται να μη γίνει.
Και τα στοιχεία είναι πεισματάρικα.
Η σύγκριση των αναλυτικών προϋπολογισμών 2024 και 2026 δείχνει ετήσια διαφορά περίπου 464.000 ευρώ.
Υπάρχει όμως μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: η αντίστοιχη διαφορά μεταξύ των συμβάσεων του 2021 και του 2024 ήταν ακόμη μεγαλύτερη: 558.089 ευρώ.
Τη σύμβαση του 2024 η Συμπαράταξη υπερψήφισε στη Δημοτική Επιτροπή μέσω του κ. Δεληγιάννη.
Και τότε, παρά τη μεγαλύτερη αύξηση, κανείς δεν «ανακάλυψε» ότι έπρεπε προηγουμένως να συζητηθούν στο Δημοτικό Συμβούλιο οι αναλυτικές τιμές και η διακήρυξη για να θεωρούνται οι σύμβουλοι “ενημερωμένοι”.
Η Συμπαράταξη δηλώνει σήμερα ότι θα ασκήσει τον θεσμικό της ρόλο.
Το αναμένουμε.
Στη Δημοτική Επιτροπή θα έχει μπροστά της τη μελέτη, τις ποσότητες, τις τιμές, τον προϋπολογισμό και τους όρους της διακήρυξης. Ότι δεν ζήτησε και δεν επιδίωξε να μελετήσει όλο αυτό το διάστημα.
Όλα.
Εκεί λοιπόν δεν θα υπάρχει πλέον ούτε ως πρόσχημα το «δεν γνωρίζαμε».
Και θα περιμένουμε συγκεκριμένες απαντήσεις.
Γιατί η αντιπολίτευση πέρα από την καταγγελία, έχει και υποχρέωση θέσης.
Και όταν έρχεται η ώρα της ουσίας, δεν αρκούν ούτε οι αριθμοί που συγκρίνουν ανόμοια αντικείμενα, ούτε η προσχηματική επίκληση των θεσμών.
Όποιος θέλει ενημέρωση, τη ζητά.
Όποιος διαφωνεί, το τεκμηριώνει.
Όποιος έχει άλλη πρόταση, την καταθέτει.
Όποιος δεν κάνει τίποτε από αυτά, αναζητά προσχήματα και αποχωρεί!